özlüyoruz…

giden sevgiliyi,küsen arkadaşı,uzaktaki akrabayı en çokta bir daha görme ihtimalimiz olmayanları özlüyoruz…

kimseye kimselere belli etmeden sessiz çığlıklarımızda , gecenin bilmem kaçında sıkışan göğüs kafesinin ağrısı geçsin diye zor bela aldığımız nefeslerin keskinliğinde özlüyoruz…

bir daha hiç dokunamayacağımız yüzü,duymayacağımız sesi çaresizce özlüyoruz…

çaresizliğimizde çırpınıyoruz, olmuyor olduramıyoruz, susturamıyoruz sesleri sanki içimizden konuşmak daha çok yakınlaştırıyor bizi kaybettiklerimizle ama bu sadece daha çok can yakıyor…

hem anlaşılmak istiyoruz hem de kimse böyle özlemesin istiyoruz çünkü bu zor bu acıyla karışık bunun tarifi yok …

en çokta seslerini duymaya ihtiyacımız olduğunda özlüyoruz hiç duymayacağımız o ses tonunu unutmamak için uğraşıyoruz…

velhasıl özlüyoruz toprağa gömdüklerimizi çaresizce ve ziyadesiyle…

 

 

Reklamlar

özlüyoruz…” üzerine 3 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s